بسیاری از سازمان ها شروع به درک پتانسیل بلاکچین برای ایجاد تأثیرات گسترده اجتماعی می کنند. یکی از موضوعات داغ بحث در کنفرانس Blockchain for Social Impact این بود که چگونه بلاکچین به کاهش بیماریهای متعدد مرتبط با مشکل پناهندگان در سراسر جهان کمک می کند.

یکی از رهبران این تلاش ، مدیرعامل Techfugees ، جوزفین گوبه است. Techfugees یک سازمان غیرانتفاعی جهانی است که تعهد جامعه فناوری را برای نیازهای آوارگان هماهنگ می کند. Techfugees از ایجاد راه حل های مجهز به فناوری برای آوارگان در سراسر جهان پشتیبانی می کند. هدف آنها توانمند سازی جمعیت آواره از طریق دسترسی به حقوق ، آموزش ، بهداشت ، اشتغال و ورود اجتماعی است.

CoinCentral’s Richard Malone این فرصت را داشت که به طور خلاصه با جوزفین در مورد وضعیت فعلی و افسانه های فراگیر درباره مردم آواره و جایگاه بلاکچین در حل این مسائل گپ بزند.

بنابراین لطفاً از این مصاحبه با مدیر عامل Techfugees ، جوزفین گوبه لذت ببرید.

(این مصاحبه در کنفرانس Blockchain for Social Impact در ژوئن 2018 انجام شد)

آیا می توانید مختصراً به خوانندگان ما توضیح دهید که Techfugees چیست?

Techfugees یک سازمان غیرانتفاعی بین المللی است که تعهدات جامعه فناوری را برای آوارگان و افراد آواره هماهنگ می کند. این کار را در پنج زمینه انجام می دهد: دسترسی به اطلاعات حقوق ، دسترسی به شغل ، دسترسی به آموزش ، بهداشت و شمول اجتماعی. نحوه کار ما از طریق Hackathons ، workathons ، Meetups ، اجلاس و همه برنامه نویسی هایی است که انجام می دهیم. این واقعاً یک فضای آموزشی برای غیر پناهندگان و پناهندگان ایجاد می کند تا با یکدیگر ملاقات کرده و فناوری بسازند.

آرم Techfugees

برخی از افسانه های زندگی یک پناهنده چیست؟ برخی از مواردی که مردم در مورد پناهندگان باور دارند چیست که واقعاً درست نیست?

تصور مردم به طور متوسط ​​این است که پناهندگان بیشتر از کشورهای جنگ زده می آیند ، که درست نیست. 2/3 در واقع به دلیل عوامل محیطی در حال فرار هستند. بیشتر افراد در اثر نوسانات آب و هوا آواره هستند. آنها فقط از سوریه وارد نمی شوند. اگر به تعداد آوارگان نگاه کنید ، بیش از 68 میلیون نفر است. هفت میلیون نفر از کلمبیا می آیند. شما تعداد زیادی فلسطینی دارید. شما باید به طور گسترده تری در مورد موقعیت های مختلفی که برای پناهندگان پیدا می کنید ، فکر کنید.

من هنوز نمی توانم تعداد قابل اعتمادی از زنان را در آن قسمت بدست آورم ، اما پناهندگان فقط مردان نیستند. بیش از نیمی از آنها زیر 18 سال هستند. شما باید این مسئله را درک کنید. نکته دوم این است که بیشتر مردم به کشور کنار مرز خود منتقل می شوند. آنها به اروپا یا ایالات متحده منتقل نمی شوند. این یکی ممتاز است ، کسی که پول کافی برای گذراندن یک سیستم قانونی یا بیشتر از طریق یک قاچاقچی غیرقانونی دارد. گفتن قاچاقچی غیرمجاز کمی زائد است.

من حدس می زنم که من برای جمعیت غربی صحبت می کنم که یک پناهنده چیست. من می توانم وارد جزئیات شوم اما اول, اصطلاح “پناهنده” یک وضعیت قانونی برای بدست آوردن است. اینطور نیست که آن را دریافت کنید زیرا از مرز عبور کرده اید. ممکن است از 6 ماه تا 3 سال طول بکشد تا فرد “پناهجو” یا پناهنده شناخته شود. به طور متوسط ​​زمان سپری شده در یک اردوگاه 17 سال است. فقط 20٪ از پناهندگان در اردوگاه ها هستند. آنها در مناطق شهری هستند. آنها مانند کسانی نیستند که شما فکر می کنید آنها هستند. این بسیاری از افسانه ها است.

پناهندگان محیط زیست ، با احترام به newsecuritybeat.org

جای تعجب است همه این تصاویر را در گوگل از اردوگاه های پناهندگان مشاهده می کنید … اردوگاه های عظیم با افرادی که لباس های پاره ای بر تن دارند. به نظر می رسد که تغییر پارادایم ضروری است.

بله ، مردم از مرزها عبور می کنند … تقریباً به نظر می رسد یک حمله است. و این تنها کسری از سفر برای یک پناهنده است ، اما این تنها تصویری است که به ذهن مردم خطور می کند اگر بخواهید از آنها بپرسید هنگام گفتن “پناهنده” چه چیزی را می بینند.

برخی از مسائل جاسازی شده بحران پناهندگان چیست که بلاکچین می تواند یک راه حل خوب باشد؟ جای blockchain در حل بحران پناهندگان کجاست?

من می خواهم یک درد در الاغ. ما از بحران پناهندگان استفاده نمی کنیم زیرا این یک اصطلاح سیاسی برای ایجاد بحران است وقتی که یک بحران سیاسی و یک مهمان نوازی باشد. منظور شما از سیاست ، بحران پناهندگی ، 68 میلیون نفری است که امروز آواره شده اند و از استقبال و ورود به جامعه و دریافت این حقوق و دسترسی به خدمات برخوردار نیستند..

در Techfugees ، پنج چالش ، پنج نقطه درد ، پنج چیز مورد نیاز را می بینیم – مواردی که قبلا ذکر شد. اول دسترسی به حقوق و اطلاعات است. این چیزی است که آنها ندارند که سعی در پیمایش آن دارند. مورد دوم ، دسترسی به آموزش است. بسیاری از آنها تحصیل کرده اند و نمی توانند آن را در خارج از کشور خود به رسمیت بشناسند. سوم اشتغال است. آنها می خواهند به کار خود برگردند. آنها همه چیز را از دست داده اند. آنها درآمد ، خانه ، اتومبیل ، شغل خود را از دست داده اند ، بنابراین باید به مسیر خود برگردند. سلامت آنها سلامتی است که نزدیک به بخش بشردوستانه از طریق سفر و سلامت روان آنها باشد. این مانند کابوسی است که از آن جابجایی اجباری می گذرد و سلامتی آنها را سنگین می کند. پنجم ، شمول اجتماعی است. آنها باید در مکانی که در آن قرار دارند دوباره احساس کنند در خانه هستند.

این همان چیزی است که ما دسته بندی کرده ایم. این چیزی است که اکثر پناهندگان و پناهندگان پس از رسیدن به یک مکان امن به آن نیاز دارند. هنگامی که مردم در مورد پناهندگان صحبت می کنند ، اغلب نیازهای خود را در اطراف غذا ، سرپناه ، آب و … از این قبیل چیزها تصویر می کنند. این قطعاً مهم است و باید در مرحله اولیه ارائه شود. پس از مدتی ، هر انسانی که آواره شده است ، به دنبال راه هایی برای ادامه زندگی است ، و آن زمانی است که در آن بلاتکلیفی گرفتار می شود و سعی در دستیابی به این پنج چیز دارد: بهداشت ، اطلاعات ، آموزش ، اشتغال ، شامل شدن اجتماعی.

پناهندگان

عکس: جف ج میچل / گتی ایماژ

در زنجیره بلوک ، تاکنون ، من فقط دو پروژه را می شناسم که واقعاً در مقیاس بزرگی آزمایش شده اند که می توانیم درباره آنها صحبت کنیم. پول در فنلاند و WFP. من واقعاً نمی توانم درمورد پول صحبت کنم زیرا در این زمینه عمیقاً دقت نکرده ام. من فقط از بنیانگذار گرفته تا برخی از کارمندان آنها و آنچه را که به صورت آنلاین می خوانم ، می دانم. من به این منابع فقط به اطلاعاتی اعتماد ندارم که نوعی ارتقا کاری است که انجام می دهند. اما من می دانم که آنها می خواهند چه کاری انجام دهند ، و من فکر می کنم آنها تقریباً سه سال است که کار خارق العاده ای انجام داده اند و در مورد آن آزمایش می کنند.

برای WFP ، من می دانم که آنها به پناهندگان پول نقد می دهند تا بتوانند بلافاصله غذا و هر چیزی را که نیاز دارند دریافت کنند. آنها در تلاشند تا 100000 نفر را اندازه گیری کنند. تا به امروز ، آنها به 10،000 یا 15،000 نفر غذا می رسانند. این بلاکچین خصوصی است نه عمومی. آنها مالک آن هستند و به آنها کمک می کند از مراجعه به فروشنده محلی جلوگیری کنند. این باعث صرفه جویی در هزینه های زیادی می شود ، اما به آنها اسنادی رسمی نمی دهد. اگر این به عنوان خلبان ادامه پیدا کند ، فکر می کنم آنها ژوئن گذشته شروع کردند ، بنابراین تقریباً یک سال گذشته است.

این فقط می تواند مانند نوعی سابقه از هزینه های آنها و نحوه صرف آنها برای غذا باشد که می تواند منجر به اطلاعاتی مانند مشخصات شخصی در مورد نحوه صرف پول شود. شروع ساختن شناسنامه های معتبر از این رو جالب خواهد بود ، اما من چیزی ندیده ام که به پناهندگان مالکیت داده های آنها را بدهد زیرا این داده ها بسته است. فقط WFP می تواند آن را ببیند. بنابراین ، برای پاسخ به س yourال شما ، پروژه های زیادی وجود دارد که به عنوان اثبات مفهوم ارائه می شوند.

من مطمئنم که آنها عالی هستند من مطمئن هستم که آنها ایده های بسیار خوبی دارند ، اما من چیزی در سطح زمین ندیده ام كه ​​برای تهیه پناهندگان از طریق انتخاب یا آموزش آنها در مورد آنچه بلاك چین می تواند برای آنها انجام دهد ، كاری انجام داده باشد. هیچ چیز به آنها تعلیم نمی دهد. فقط پول نقد امروز کار می کند و به هر حال برای پناهندگان قابل مشاهده نیست زیرا آنها از چیز اسکن چشم که قبلاً استفاده می کردند استفاده می کنند.

یکی از بهترین مواردی که تاکنون برای بلاکچین با آن روبرو شده ام ، حریم خصوصی داده ها است. البته داشتن اطلاعات شخصی ، البته به طور کلی دارای هویت خود حاکم بر خود. هویت و مالکیت خود حاکم بر داده ها یا حداقل دسترسی به داده ها برای کمک به اوضاع چه می کند?

برای توصیف آن از سفر کاربر ، پناهندگان در حال عبور از مرزها هستند و در کشوری قرار می گیرند که از حق برخوردار نیستند و گاهی اوقات شناسنامه و اوراق خود را ندارند زیرا وقت نداشتند آنها را بگیرند. اگر فناوری بلاکچین بتواند ثابت کند این شخص در واقع همان شخص است و روی کیف پول دیجیتالی قابل اعتماد است ، می توانید در وقت زیادی صرفه جویی کنید.

این می تواند به آنها کمک کند برای دریافت پول حساب های بانکی خود را باز کنند ، یا مجبور نیستند از طریق قاچاق یا سیستم جاده ابریشم در روزهایی که برخی هنوز از آنها استفاده می کنند ، استفاده کنند. این باعث صرفه جویی در هزینه ها ، صرفه جویی در وقت می شود و پس از آن احتمال دارد که از طریق این هویت ، همه چیزهایی که با هویت آنها مرتبط است. بنابراین ، مدارک تحصیلی ، مدارک استخدامی می توانند با آن مرتبط شوند. این واقعاً یک جعبه از موارد Pandora’s را باز می کند.

ما باید طرف دیگر این مسئله را بررسی کنیم ، جایی که به نظر من جالب این است که بلاکچین روی افراد بسیار آسیب پذیر آزمایش می شود. پیگیری کاری که انجام می دهند و آنچه می خرند و شناسنامه آنها موضوعی است که نسبت به آن مشکوک هستند. چرا این کار را می کنی؟ تعریف پناهنده کسی است که به دلیل تهدید به مرگ مجبور به فرار می شود.

چیزی که آنها نمی خواهند شناسایی یا پیگیری باشد. از کار من با پناهندگان ، هر بار که سعی می کنیم در زمینه کارهای دیجیتالی به آنها کمک کنیم ، اگر آنها بتوانند کمترین اطلاعات را در مورد خودشان بگذارند ، این کار را انجام می دهند زیرا نمی خواهند ردیابی شوند. بین استفاده از بلاکچین که می خواهد داده های خود را عمومی کند ، تنش وجود دارد. می دانید می توانید آن را ناشناس کنید ، اما هنوز اطلاعات زیادی درباره زندگی آنها ضبط می شود. بیایید در مورد امنیت داده ها در هسته زنجیره بلوکی که برای پناهندگان ایجاد خواهید کرد صحبت کنیم ، زیرا این نقطه عطف علاقه پناهندگان خواهد بود یا نه.

وقتی من در مورد بلاکچین و پتانسیل پناهندگان که خود مهندس هستند صحبت می کنم ، آنها بسیار مشخص هستند. آنها هر روز با دولت و نهادهای دولتی که بلاکچین را تشخیص نمی دهند معامله می کنند. اگر دولت به فناوری بلاکچین اعتراف کند ، این امر تغییری ایجاد می کند ، اما در غیر این صورت ، چگونه برای اکثر آوارگان مفید و مقیاس پذیر است ؟. نکته دوم ، ما در حال اجرای یک برنامه کمک هزینه تحصیلی برای زنان پناهنده در فرانسه هستیم. ما از این زنان در جهت استفاده از ابزارهای آنلاین برای یافتن شغل و به رسمیت شناختن دیپلم آنها حمایت می کنیم.

ما جلسه ای برای جلب آنها در LinkedIn و استفاده از LinkedIn در فرانسه برای یافتن کارفرمایان داشتیم. دو زن نمی خواستند وارد این کار شوند و نمی خواستند اطلاعات شخصی آنها در دسترس کارفرمایان باشد.

آنها گفتند ، “من نمی خواهم آنها بدانند كه من از كجا هستم زیرا آنها مرا استخدام نخواهند كرد. اگر آنها بدانند که من از عراق هستم و در یک شرکت خاص کار کرده ام ، آنها مرا استخدام نخواهند کرد. اگر آنها بدانند که من در لیبی کار می کردم ، مرا استخدام نمی کنند. من نمی خواهم برای استخدام من به عنوان یک پناهنده دیده شوم. ” این چیزی است که وقتی کنار آنها هستید می بینید. اگر برای پناهندگان ساختمان می سازید ، باید این کار را با آنها و آنها انجام دهید. نه برای موسسه شما … نه مطابق با ایده شما در مورد چگونگی نجات جهان یا تغییر طرح جهان. کنجکاو باشید!

ما از زمینه های ممتاز می آییم. ما واقعاً در سطح پایه نمی فهمیم که آنها چه چیزی را پشت سر می گذارند. بدیهی است که شما کمی بیشتر از شخصی مثل خودم می دانید. شما در مورد چگونگی راه حل واقعی این مسئله ساختن چیزی نیست که آنها به آن متکی شوند ، بلکه چیزی است که به آنها قدرت می دهد صحبت کردید. آن توانمند سازی چگونه است?

به عنوان مثال ، یک قطعه بلاکچین معمولی ، در یک دنیای ایده آل ، پناهندگان می دانند بلاکچین چیست ، می دانند ارزش داده هایشان چقدر است و چگونه می توان از آنها به صورت آنلاین محافظت کرد و چگونه می توان از آنها استفاده کرد. این خیلی در مورد این نیست که “آیا بلاکچین در اینجا کار می کند و از نظر فنی کار می کند؟” این در مورد استفاده و درک آنها از فناوری blockchain برای خودشان است. در یک دنیای ایده آل ، ما بر آموزش و توانمند سازی پناهندگان در مورد چگونگی استفاده و ایجاد بلاکچین تمرکز خواهیم کرد. با این حال ، هر پناهنده ای نمی خواهد یک توسعه دهنده بلاکچین باشد یا قادر به آن نخواهد بود.

بنابراین آنچه مهم است این است که پناهندگان و آوارگان با استفاده و درک آنچه که این فناوری می تواند برای آنها و محدودیت های آن انجام دهد ، آشنا می شوند. این همان کاری است که ما در Techfugees انجام می دهیم. بسیاری از مردم به ما مراجعه می کنند و می گویند “ساخت فناوری!” ، اما نه ، ببخشید ، ما مستقیماً خودمان را نمی سازیم. ما فضایی را ایجاد می کنیم که در آن پناهندگان و غیر پناهندگان برای ساخت فناوری با یکدیگر دیدار می کنند. این یک فضای آموزشی برای هر دو نفر است.

افراد غیر پناهنده در مورد چالش های واقعی یک پناهنده – سفر و وضعیت واقعی اطلاعات کسب می کنند. برای پناهندگان ، آنها می آموزند که چگونه با فن آوری و آنچه در دسترس است ، خود را تقویت کنند. بنابراین ، این ارتباط ضروری است و ما در این زمینه آموزش های زیادی انجام می دهیم.

این کلید است. اما در اینجا ، ما به چالش سیاسی کار خود ضربه زده ایم. فقط چند نفر خواهان یا علاقه مند به توانمند سازی پناهندگان و آوارگان هستند. آنها به عنوان شهروندان درجه دو احساس می شوند یا احساس می شوند. این در تعارض مستقیم با واقعیت پیش بینی شده جابجایی آب و هوا است که به زودی کشورهای غربی را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

دولت های غربی باید به چالش مهاجرت داخلی گسترده جمعیت خودشان پاسخ دهند. آن وقت است که می خواهیم بپرسیم: در این سالها با دیگر آوارگان چه می کردی؟ چگونه نتوانستید این آمدن را ببینید و برای آن آماده شوید؟ ما بیشتر و بیشتر به دلیل اثرات تغییر اقلیم آواره خواهیم شد.

آیا حاکمیت برای شناخت حقوق مردم همانگونه که پس از جنگ جهانی دوم به وجود آمد آماده خواهد بود؟ شما باید به تاریخ نگاه کنید زیرا فکر می کنم تاریخ در اینجا تکرار می شود. در دهه 1920 ، بلشویک ها روسیه را به دست گرفتند ، و افراد زیادی برای فرار تلاش کردند. شما پناهندگان روسی داشتید که به اروپا می رفتند.

آنها از گذرنامه ای به نام گذرنامه های نانسن استفاده کردند. می توانید برای درخواست آن گذرنامه در داخل روسیه به چندین سفارتخانه کشورهای اروپایی بروید و آنجا را ترک خواهید کرد. تقریباً مانند این است که در کشور خود هستید ، سعی می کنید پرواز کنید و به کنسولگری بروید که به شما مهر می دهد تا خارج شوید و در کشور دیگری پذیرفته شوید.

این دیگر کارایی ندارد ، اما با این وجود ، بیش از 400000 نفر که در این چند سال از روسیه به اروپا فرار کردند. آیا می توانید این تعداد را در مقایسه با کمتر از 20،000 پناهنده اسکان مجدد امروز اتحادیه اروپا تصور کنید. این به دلیل کمبود ظرفیت های فنی نیست – بلکه به دلیل اراده سیاسی است.

امروز ، اگر در سوریه باشید ، هیچ کنسولگری به شما مدارکی نمی دهد. شما باید مبلغی را به قاچاقچیان پرداخت کنید. این قاعده بازار غیر رسمی است. ابتدا باید به طور غیرقانونی در کشوری که در مرز آنها است مهاجرت کنید. در 98٪ شرایط ، برای درخواست وضعیت باید به طور غیرقانونی به کشور بیایید. اسکان مجدد زمانی اتفاق می افتد که شما به یک اردوگاه پناهندگان در لبنان یا در ترکیه بروید ، و سپس نام خود را در کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد ثبت کنید ، و بگویید ، “من یک فرد آواره هستم ، آیا می توانید وضعیت من را تشخیص دهید؟” سپس آنها می گویند ، “خوب ، ما پرونده شما را بررسی خواهیم کرد. باید ثابت کنید که تهدید به مرگ شده اید. ” شما پرونده خود را اثبات می کنید. UNHCRS می گوید ، “بله ، شما پناهنده هستید.” تمبر ، رونق شما دو سال ، پنج سال ، 17 سال در بلاتکلیفی هستید.

شما نمی دانید ، اما این خطر را می پذیرید که این آژانس بین المللی ، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) ، اکنون از شما در آن اردوگاه محافظت می کند و پرونده شما را برای اسکان مجدد شما در کشوری که شما را می پذیرد ، برمی دارد. در این کشورها سهمیه اسکان مجدد وجود دارد.

پناهندگان سوریه-ایالات متحده-رعد-AdaylehAP-640x480

رعد آداله / AP

اما ، برای بسیاری از پناهندگان که من می دانم ، آنها جوان هستند ، به ویژه جوانان 17-24 ساله. شما می خواهید از اردوگاه فرار کنید ، نمی خواهید زندگی خود را به دست آژانس سازمان ملل متحد بگذارید که دیگر به آن اعتماد ندارید ، با توجه به شکست ها و شکاف های سیستم. همه آنها تلاش کرده اند تا خود را حذف کنند ، و تلاش کرده اند که از برجام فرار کنند ، آنها سعی کرده اند از هر دولتی که می خواهند اثر انگشت خود را بگیرند فرار کنند زیرا وقتی این کار انجام می شود ، دیگر هیچ قدرت بر زندگی آنها.

این داستان هایی است که مردم باید بشنوند ، تا درک کنند چگونه این افراد را توانمند می کنند و واقعاً تغییر ایجاد می کنند. از نظر تاریخی ، راه هایی وجود داشت و اینجا بسیار سیاسی است. آیا دولت ها آماده اند تشخیص دهند که نیمی از این 68 میلیون نفر زیر 18 سال هستند؟ آنها می خواهند به یک بزرگسال سالم تبدیل شوند وگرنه سنگینی بر دوش جامعه خواهند بود.

باید به آنها حق دسترسی به کشوری که آموزش ، اشتغال و همه این موارد را می دهد ، داده شود.

اگر کل این مسئله بشردوستانه نیست ، پس این چه نوع موضوعی است?

این فقط بشردوستانه نیست. در ابتدا برای همه فقرا که مجبور به فرار می شوند که هیچ پولی ندارند و حتی بی سواد هستند و همه اینها بشردوستانه نیست. گفتم خیلی سیاسی است. این یک چالش جهانی است. ما افرادی داریم که مجبور به فرار می شوند. من نمی دانم چگونه صلاحیت آن را بدست آورم ، این یک چالش بزرگ است. ما باید بدانیم که چگونه می توان جامعه ای را با افرادی که در فرهنگی که در آن به دنیا نیامده اند متولد کرد. ما باید مطابق اصول و ارزش های حقوق بشر عمل کنیم – و ثانیا ، ما باید دموکراسی را نجات دهیم.

ما باید فن آوری ها و سیستم هایی بسازیم که از این ارزش ها پشتیبانی کنند. این می تواند قوانینی باشد ، می تواند به رسمیت شناختن باشد ، اما همچنین می تواند زنجیره بلوکی باشد که مطابق با مدیران و دموکراسی های ما باشد. من وحشت دارم که دموکراسی های ما زنده نخواهند ماند اگر احزاب بیگانه هراسی ، راست افراطی به قدرت برسند و از رسانه های اجتماعی برای گسترش نفرت و اطلاعات غلط استفاده کنند. می توانیم به همان چرخه معیوبی برویم که بارها و بارها به آن برگردانده ایم.

این دیوانه و جای تأسف است که بیگانه هراسی هنوز یک چیز است.

بیگانه هراسی بسیار انسانی است. در عوض ، از نظر من ، پوپولیسم یک خطر بسیار نگران کننده است. کوتاه می کنم بیگانه هراسی واکنشی به ناشناخته است. مثل اینکه من از شخصی که نمی شناسم می ترسم. این انسان است که از آنچه ما نمی دانیم بترسد. با آموزش به راحتی حل می شود.

احزاب راست افراطی – پوپولیسم اساساً کسی است که برای خود پول در می آورد و از ترس ما از “دیگری” سود می برد و این خطر واقعی است. می توان بیگانه ستیزی را مهار کرد … پوپولیسم باید ریشه کن شود.

موافقت کردم با تشکر از وقت شما ، ژوزفین.

Mike Owergreen Administrator
Sorry! The Author has not filled his profile.
follow me